သည်းခံသော နွား (The Patient Ox)

သည်းခံသော နွား

ရှေးရှေးတုန်းက ပုဏ္ဏားတစ်ဦးဟာ မြေတစ်ကွက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ သူဟာ အဲဒီမြေကွက်ကို စိုက်ပျိုးပြီး အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း ပြုပါတယ်။ သူ့မှာ အလွန်သည်းခံစိတ်ရှည်တဲ့ နွားတစ်ကောင် ရှိပါတယ်။ နွားဟာ ပုဏ္ဏားရဲ့ အမိန့်ကို အလွန်နာခံပြီး အလုပ်ကို ကြိုးစားလုပ်ပါတယ်။

တစ်နေ့သောအခါ ပုဏ္ဏားဟာ နွားကို လယ်ထွန်ဖို့ ခေါ်သွားပါတယ်။ လယ်ကွင်းဟာ အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး မာကျောပါတယ်။ နွားဟာ အလွန်ပင်ပန်းပါတယ်။

“ဟာ့… ဒီလယ်ကွင်းဟာ အလွန်ကြီးမားလွန်းတယ်။ ငါ မလုပ်နိုင်တော့ဘူး” နွားက တွေးတယ်။

သို့သော် ပုဏ္ဏားဟာ နွားကို အဆက်မပြတ် အလုပ်ခိုင်းပါတယ်။ နွားဟာ အလွန်ပင်ပန်းသော်လည်း သည်းခံစိတ်ရှည်စွာ အလုပ်လုပ်ပါတယ်။

“ငါ့ရဲ့ ပုဏ္ဏားအတွက် ငါ အလုပ်ကို ကြိုးစားရမယ်။ ငါ့ရဲ့ သည်းခံစိတ်ဟာ ငါ့ကို ကူညီလိမ့်မယ်” နွားက ပြောပါတယ်။

နွားဟာ အလွန်ပင်ပန်းတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်နေရင်း ပုဏ္ဏားရဲ့ စကားသံကို ကြားရပါတယ်။

“နွား၊ နင်ဟာ အလွန်ပင်ပန်းနေပုံပဲ။ ငါ နင့်ကို နည်းနည်းနားခွင့်ပေးမယ်” ပုဏ္ဏားက ပြောပါတယ်။

နွားဟာ ပုဏ္ဏားရဲ့ စကားကို ကြားရလို့ အလွန်ဝမ်းသာပါတယ်။ သူဟာ နည်းနည်းနားခွင့်ရပြီး ပြန်လည် အားယူပါတယ်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ပုဏ္ဏား။ ကိုယ်တော်ရဲ့ သနားကြင်နာမှုကြောင့် ငါ ပြန်လည် အားယူနိုင်ပါပြီ” နွားက ပြောပါတယ်။

နွားဟာ ပြန်လည် အားယူပြီးနောက် ပိုမိုကြိုးစားစွာ အလုပ်လုပ်ပါတယ်။ သူဟာ ပုဏ္ဏားရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာပြီး လယ်ကွင်းကို ထွန်ယက်ပါတယ်။

အလုပ်ပြီးတဲ့အခါ ပုဏ္ဏားဟာ နွားကို အလွန်ချီးကျူးပါတယ်။

“နွား၊ နင်ဟာ အလွန်သည်းခံစိတ်ရှည်ပြီး အလုပ်ကြိုးစားသူပဲ။ ငါ နင့်ကို အလွန်လေးစားတယ်” ပုဏ္ဏားက ပြောပါတယ်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ပုဏ္ဏား။ ကျွန်တော်ဟာ ကိုယ်တော်ရဲ့ အမိန့်ကို လိုက်နာရုံပါပဲ” နွားက ပြန်ပြောပါတယ်။

ပုဏ္ဏားဟာ နွားရဲ့ သည်းခံစိတ်ရှည်မှုနဲ့ ကြိုးစားမှုကြောင့် အလွန်ဝမ်းသာပါတယ်။ သူဟာ နွားကို ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ အစာကျွေးပါတယ်။ နွားဟာ ပိုမို ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ပါတယ်။

တစ်နေ့သောအခါ ပုဏ္ဏားဟာ နွားကို လမ်းဘေးမှာ ထားခဲ့ပါတယ်။ နွားဟာ အလွန်ကြောက်ရွံ့ပါတယ်။ သူဟာ အန္တရာယ်ကို မသိပါ။

“ဟာ့… ငါ ဘယ်ကို သွားရမလဲ။ ပုဏ္ဏားက ငါ့ကို ထားခဲ့ပြီ” နွားက တွေးတယ်။

ထိုအချိန်မှာပဲ ကျားတစ်ကောင်ဟာ နွားကို မြင်ပါတယ်။ သူဟာ နွားကို စားဖို့ ကြိုးစားပါတယ်။

“ဟာ… အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အစားအစာပဲ။ ငါ ဒီနွားကို စားတော့မယ်” ကျားက ပြောပါတယ်။

နွားဟာ ကျားကို မြင်ပါတယ်။ သူဟာ အလွန်ကြောက်ရွံ့ပါတယ်။ သို့သော် သူဟာ သူ့ရဲ့ သည်းခံစိတ်ကို မစွန့်လွှတ်ပါဘူး။

“ကျားကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့။ ငါ့ကို နည်းနည်း အချိန်ပေးပါ” နွားက တောင်းပန်ပါတယ်။

“ဘာကြောင့်လဲ။ နင် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ” ကျားက မေးပါတယ်။

“ငါ့ရဲ့ ပုဏ္ဏားကို သတိရနေတယ်။ ငါ သူ့ဆီကို ပြန်သွားချင်တယ်။ ငါ့ကို အချိန်နည်းနည်း ပေးပါ” နွားက ပြောပါတယ်။

ကျားဟာ နွားရဲ့ စကားကို ကြားနာပြီး သနားကရုဏာစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။ သူဟာ နွားရဲ့ သည်းခံစိတ်ကို လေးစားပါတယ်။

“ကောင်းပြီ။ ငါ နင့်ကို အချိန်နည်းနည်း ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ နင် ပြန်မလာရင် ငါ နင့်ကို ရှာဖွေပြီး စားတော့မယ်” ကျားက ပြောပါတယ်။

နွားဟာ ကျားကို ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီး ပုဏ္ဏားဆီကို ပြန်လာပါတယ်။ ပုဏ္ဏားဟာ နွားကို တွေ့ရလို့ အလွန်ဝမ်းသာပါတယ်။

“နွား၊ နင် ဘယ်သွားနေတာလဲ။ ငါ နင့်ကို သတိရနေတယ်” ပုဏ္ဏားက ပြောပါတယ်။

နွားဟာ ပုဏ္ဏားကို အမှန်အတိုင်း မပြောပြပါဘူး။ သူဟာ ကျားရဲ့ အန္တရာယ်ကို ပုဏ္ဏားကို မပြောပြပါဘူး။

“ကျွန်တော် နည်းနည်း လမ်းလွဲသွားတာပါ ပုဏ္ဏား။ ကျွန်တော် ပြန်လာပါပြီ” နွားက ပြောပါတယ်။

နွားဟာ ကျားဆီကို ပြန်သွားပါတယ်။ ကျားဟာ နွားကို တွေ့ရလို့ အလွန်ဝမ်းသာပါတယ်။

“ဟာ… နင် ပြန်လာပြီ။ ငါ နင့်ရဲ့ သည်းခံစိတ်ကို လေးစားတယ်” ကျားက ပြောပါတယ်။

ကျားဟာ နွားကို မသတ်တော့ဘဲ သူ့ကို သူငယ်ချင်းအဖြစ် လက်ခံပါတယ်။ နွားဟာ သူ့ရဲ့ သည်းခံစိတ်ကြောင့် အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။

ပုဏ္ဏားဟာ နွားရဲ့ သည်းခံစိတ်ကို အမြဲတမ်း သတိရပါတယ်။ သူဟာ နွားကို ပိုမို ဂရုတစိုက် ပြုစုစောင့်ရှောက်ပါတယ်။